Το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Πάτρας στο σχολείο μας

Την Τετάρτη 11 Μαρτίου 2015, το ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ. Πάτρας ήρθε στο σχολείο μας με την παράσταση "Χαμένοι στον Παράδεισο" βασισμένο σε κείμενα των Falk Richter και Sarah Kane.

Λίγα στοιχεία για το έργο:

 Το  Lost in Paradise είναι μια φορητή παράσταση που θα ταξιδεύει σε Γυμνάσια, Λύκεια και κέντρα απεξάρτησης για να συναντηθεί με νέες και νέους που αναζητούν τον παράδεισο.

Από πού μπαίνουν στον Παράδεισο; Σ' έναν αχαρτογράφητο κόσμο, έναν κόσμο σε κρίση, η επιθυμία για αποδοχή, αγάπη, ευχαρίστηση συναντά διαρκώς εμπόδια και μοιάζει ανικανοποίητη. Καθένας σκάβει το δικό του λαγούμι αναζητώντας το φως, τη ζωή, τον Άλλο, τον παράδεισο. Η αποξένωση από τους άλλους και τον εαυτό απογοητεύει, απελπίζει, εκτροχιάζει. Παρ' όλα αυτά οι άνθρωποι δε θα σταματήσουν ποτέ να ονειρεύονται και να πασχίζουν για μια θέση στον παράδεισο. Κάποιοι, καμιά φορά, χάνουν τον προσανατολισμό και ξεγελιούνται σε τεχνητούς παραδείσους. Άλλοι βυθίζονται στο απαιτητικό αλλά αβάσταχτα μοναχικό εγώ τους. Όλοι όμως τον αναζητούν. Τελικά, κατά πού πέφτει ο παράδεισος;
Μια νεαρή γυναίκα κι ένας λιγότερο νεαρός άντρας συναντιούνται σ' ένα παγκάκι που θα μπορούσε να στέκεται σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου. Οι επιθυμίες τους μοιάζουν αρχικά να συγκρούονται/ασύμπτωτες, αλλά μήπως και οι 2 αναζητούν το ίδιο; Ίσως και να το έχουν βρει κι απλά τριγυρίζουν ακόμα χαμένοι αναζητώντας ένα σημείο αναφοράς, ψάχνοντας το πολυπόθητο “μαζί”, έναν κάποιο παράδεισο.

Συντελεστές:
Δραματουργική Επεξεργασία: Θοδωρής Αμπαζής
Σκηνοθεσία: Διονύσης Βούλτσος
Παίζουν: Διονύσης Βούλτσος, Ελένη Καλατζοπούλου

“.....Είμαι πού, σε ποιο σημείο και τι ζω ακριβώς; Τι τρώω και τι πίνω; Τι βλέπω στην τηλεόραση; Ποιους μύες γυμνάζω; Πότε κοιμάμαι και πόσο; Μεθάω; Πιστεύω στο Θεό;  Κάνω έρωτα; Ελπίζω σε μια καλύτερη ζωή; Είμαι ευτυχισμένος; Είμαι θλιμμένος; Δεν το ξέρω πια. Πλέω, αυτό ειν΄ όλο. Και είναι μια αίσθηση   σαν ...Δεν ξέρω ...Όπως... Όπως ένα μακρινό δρομολόγιο μ'  ένα από αυτά τα υπερσύγχρονα τρένα, όπου είσαι μόνος και γλιστράς μέσα σ΄ αυτήν την τεχνολογική τελειότητα και αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχει ούτε μηχανικός ούτε οδηγός. Κανένας για να ασχοληθεί μαζί σου. Ο “Υπεύθυνος” έχει εξαφανιστεί. Και συ συνεχίζεις να γλιστράς και αυτό μοιάζει ατέρμονο και ωραίο και εσύ αισθάνεσαι μακριά απ' όλα......”

Κάτω: Φωτογραφίες από την παράσταση στο σχολείο

 

 

Πρόσθετες πληροφορίες